
Malwa różowa
Alcea rosea
Wysoka roślina o mocnych pędach i dużych kwiatach, dobrze budująca tło rabat i ścian przydomowych. Najlepiej wygląda sadzona przy płotach, ścianach lub w klasycznych ogrodach wiejskich.
Rośliny, które możesz dobrać do światła, gleby, miejsca i poziomu pielęgnacji.
Filtry pomagają zawęzić wybór do roślin, które naprawdę mają sens w Twoim miejscu.
×
Glyceria maxima
Mocno rosnąca trawa o szerokich liściach i luźnych, purpurowozielonych wiechach, przeznaczona przede wszystkim do większych, wilgotnych założeń. Najlepiej sprawdza się przy wodzie i na stanowiskach, gdzie ziemia nie przesycha.

Passiflora caerulea
Silne, zimozielone pnącze o bardzo charakterystycznych kwiatach i egzotycznym wyglądzie, najlepiej czujące się w ciepłym, osłoniętym miejscu. Dobrze sprawdza się przy ścianach, pergolach i w miejscach o bardziej południowym charakterze.

Mentha x piperita
Aromatyczna bylina użytkowa, szybko się rozrasta i nadaje się do ogrodów ziołowych oraz pojemników.

Prunus triloba
Gęsty, szeroko rozrastający się krzew, który bardzo obficie kwitnie wczesną wiosną na różowo, zanim dobrze rozwiną się liście. Najlepiej prezentuje się w wyeksponowanym miejscu, gdzie jego wiosenne kwitnienie może grać pierwszą rolę.

Eryngium planum
Wyrazista bylina o stalowoniebieskich kwiatostanach i sztywnym, pionowym pokroju, dobrze wpisująca się w rabaty o bardziej suchym charakterze. Dobrze łączy się z trawami i innymi roślinami preriowymi.

Eragrostis spectabilis
Niska do średniej wysokości trawa o bardzo lekkich, purpurowych wiechach, które tworzą nad kępą delikatną chmurę koloru. Dobrze nadaje się do lżejszych kompozycji na słoneczne, dobrze zdrenowane stanowiska.

Eragrostis trichodes
Ażurowa trawa o delikatnych, szeroko rozpostartych wiechach, które pod koniec lata budują lekki, mglisty efekt nad rabatą. Dobrze wygląda w nasadzeniach naturalistycznych i na słonecznych stanowiskach o dobrym drenażu.

Ginkgo biloba
Oryginalne, wolno rosnące drzewo, ze względu na brak okrycia zalążka zaliczane w systematyce do roślin nagozalążkowych. W młodości pokrój stożkowy, luźny, potem bardziej regularny. W wieku 30 lat osiąga 8–12 m wys. Ulistnienie sezonowe. Liście jasnozielone, wachlarzowate, skrętnie na długich ogonkach. Jesienią złocistożółte. Wymagania glebowe i wilgotnościowe małe. Polecane do dużych ogrodów i parków, szczególnie do nasadzeń pojedynczych.